Super Dakota's op Rotterdam
In 1949 besloot Douglas dat er markt was voor een moderner versie van de DC-3 Dakota, een versie met meer pk's en hoger laadvermogen. Dit leidde tot het ontwerp van de Super Dakota.
N30000 Proototype van de Super Dakota (foto Douglas, 1949)
De Basis van dit nieuwe ontwerp was het frame van een DC-3A. Hierbij werd de romp voor de vleugel verlengd met 39 inch (98 cm) en het achterste deel romp met 40 inch (102 cm). De staart en staartvlakken werden vergroot en de R-1830 motoren werden vervangen door Pratt & Whitney R-2000 motoren van 1450 pk (de motoren van een DC-4). De motorbepating werd aangepast zodat de hoofdwielen voor een groot deel konden worden ingeklapt. Deze nieuwe Super Dakota kon 10 personen meer vervoeren. Het eerste prototype met de registratie N30000 (c/n 43158), maakte op 23 juni 1949 vanaf Santa Monica zijn eerste vlucht, gevlogen door test piloot Johnny Martin. De prijs van de nieuwe Super Dakota lag tussen de 140.000 en 200.000 dollar, afhankelijk van de gewenste inrichting. Hoewel gebaseerd op een ouder DC-3 frame, kon gesproken worden van een vrijwel nieuw vliegtuig. Het eerste prototype maakte een sales tour en hoewel Southwest en Pioneer Airlines belangstelling toonden, werd alleen door Capital Airlies een bestelling geplaatst voor drie stuks. De meeste maatschappijen gaven de voorkeur aan de nieuwe vliegtuigtypes welke op de markt verschenen zoals de Convair 240 en Martin 202. Naast twee prototypes bestond de civiele productie dus uit vijf stuks.
Zonder belangstelling vanuit de civiele markt wendde Donald Douglas zich nu tot zijn vrienden bij het Pentagon en de USAF, Voor het USAF testprogramma werd het eerste prototype, de N30000, welke onder de aanduiding YC-129 met s/n 51-3817 in december 1949 ter beschikking gesteld. Voor de aflevering werd een versterkte vloer en grotere vrachtdeuren aangebracht en werd het toestel voorzien van 1475 pk sterke Wright R-1820 motoren. In dienst bij de USAF werd de aanduiding gewijzigd in YC-47F. De USAF plaatste geen bestelling voor dit type, maar gaf de voorkeur aan de Convair C-131. In 1950 werd het toestel overgedragen aan de US.Navy, waarbij het als R4D-8X in gebruik werd genomen met serial 138659. De US.Navy zag wel de noodzaak tot aanschaf in en op 24 juli 1950 tekende Douglas en het US Navy Bureau of Aeronautics een contract voor de levering van 100 R4D-8 Super Gooney Birds.
De US.Navy had sinds de Tweede Wereldoorlog 600 C-47 Dakota's in dienst en 100 van deze toestellen zouden verbouwd worden tot R4D-8 en werden daarbij voorzien van Wright R-1820-C9HE motoren en Hamilton props. De verbouwing vond plaats op Santa Monica waarbij de toestellen vanaf de verschillende bases of opslaglocaties werden overgevlogen. Deze toestellen werden in 1952 en 1953 aan de US.Navy afgeleverd. Deze toestellen werden als nieuw gezien en kregen daarbij de constructienummers 43301 t/m 43400, maar behielden hun US.Navy serial.
Een aantal van deze US,Navy R4D-8's werden overgedragen aan de US.Marines Corps. In juli 1962 werd de aanduiding R4D-8 gewijzigd in C-117D. De C-117D zou tot het eind van de jaren zeventig worden ingezet. Veel toestellen werden daarbij in opslag gezet op Davis-Monthan AFB, waarbij een aantal weer in gebruik genomen werd bij civiele gebruikers.
17140 C-117D United States Marines (archief Wim Zwakhals)
Gebruik bij US.Navy in Europa
In Europa startte de US.Navy bij het Fleet Air Service Squadron 200 (FASRON-200) Vanaf RAF Hendon met de R4D-6 Dakota's, welke in de jaren vijftig vervangen werden door de R4D-8 Super Dakota's. Met de sluiting van RAF Hendon in 1955 werden de activiteiten verplaatst naar Blackbush, hier werd het US.Navy Communicatie Hoofdkwartier ondergebacht. In 1957 werd een nieuw code systeem bij de US.Navy ingevoerd waarbij d staartcode "JW" vervangen werd door "FT". Met de sluiting van Blackbush in 1960 werden de activiteiten verplaatst naar West Malling, tot 1 juli 1964 waarbij de US.Navy zich vestigde op Mildenhall.
In de jaren zestig was de structuur van de US.Navy als volgt, De Commander in Chief was gestationeerd in London. De twee Naval Air Facilities in het Middellandse zeegiebied bestonden uit Rota (westelijk deel) en Napels (oostelijk deel) en stonden onder de Commander Fleet Air Mediterranean. Zij waren verantwoordelijk voor het onderhoud en reparatie van alle in Europa gebaseerde US.Navy toestellen. Naast Rota en Napels waren de andere NAF (Naval Air Facilities) in Europa, Sigonella in het zuiden van Europa, Mildenhall en Keflavik. Vanaf deze genoemde velden werd de C-117D ingezet als verbindingstoestel, op elke plaats in principe één. Alleen op Mildenhall stonden in de jaren zestig meerdere C-117D's gestationeerd, daar Mildenhall ook zorgde voor de opleiding van de C-117D piloten. De US.Navy wisselde met regelmaat van toestellen, niet alleen binnen Europa, maar ook met bases daar buiten.
C-117 Super Dakota's op Rotterdam
De US.Navy C-117D Super Dakota's bezochten Rotterdam vooral met de komst van zijn schepen in de Rotterdamse haven, of om officieren van de Marine voor bijeenkomsten in Europa op te pakken of als trainingsvlucht. De volgende C-117D's brachten een bezoek aan de Rotterdamse luchthaven.
1962
In 1962 het eerste bezoek van een US.Navy C-117D Super Dakota aan Rotterdam en wel de komst van de "17166" met de naam van de thuisbasis West Malling in de staart. Een van de weinige US.Navy C-117D's welke de naam in de staart zouden dragen. De "17166" werd vanuit de States op 11 juli 1961 op West Malling in gebruik genomen. Dit voor een periode van twee jaar want in juli 1963 werd het toestel overgeplaatst naar het VX-6 McMurdo op Antartica.
De C-117D Super Dakota 17166 van de US.Navy met West Malling in de staart tijdens vertrek vanaf Zestienhoven. (Nico Terlouw, Rotterdam, 1962)
17166 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43347 wfu Davis-Monthan AFB 1/8/1979
1963
Met c/n 43391 werd de "17211" als R4D-8 op 2 maart 1953 aan de US.Navy afgeleverd en was met de komst naar Blackbush in juni 1959 een van de eerste Super Dakota's in Europa. Vanaf maart 1961 stond het toestel gebaseerd op West Malling en werd daarbij niet voorzien van de naam in de staart maar met de aanduiding "FT". In 1963 bracht het toestel een bezoek aan Rotterdam. In juni 1965 vertrok deze Super dakota naar Da Nang in Vietnam en stortte op 25 jlui 1966 in het zuiden van Vietnam neer.
17211/FT C-117D Super Dakota United States Navy (Nico Terlouw, Rotterdam, 1963)
17211 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43391 w/o Vietnam 27/7/1966
1966
Na drie jaar weer een bezoek van een US.Navy Super Dakota. Het zou een jaar worden met verschillende bezoeken van de US.Navy C-117D's. Op 20 april 1966 de komst van de "39080" van Mildenhall, het toestel bleef de nacht staan en vertrok de volgende dag om 07.00 uur. Deze Dakota werd in juli 1961 gestationeerd op Rota, in september 1962 op Sigonella, daarna in mei 1964 op West Malling, waarna in augustus 1964 Mildenhall de thuisbasis werd. De "39080" bracht dat jaar verschillende bezoeken aan Rotterdam, op 18 juni als tussenstop op weg naar Kiel, vier dagen later op 22 juni op de terugvlucht naar Mildenhall en op 2 juli vanaf Mildenhall op weg naar Hamburg. In juli 1967 vertrok deze Super Dakota uit Europa en werd Kaneche (Hawaii) de nieuwe thuisbasis. Een tweede op Mildehall gebaseerde C-117D (sinds augustus 1965) was de "50821". Dit toestel was te zien op Rotterdam op 21 juni en 5 juli met een retour Mildenhall.
39080 C-117D Super Dakota United States Navy ""Mildenhall" (Nico Terlouw, Rotterdam, 20 april 1966)
39080 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43354 wfu Davis Monthan 03/08/1977
50821 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43322 US Navy Aviation Musuem Pensacola 1982
1967
Het aantal gestationeerde C-117D's op Mildenhall werd in maart 1967 uitgebreid met de "17171", welke hierna tot 1972 hier gebaseeerd zou worden. Diezelfde maand op 24 maart bracht dit toestel al een bezoek aan Rotterdam. Er moeten enige US.Navy schepen in de haven gelegen hebben want enkele dagen later maakte de "50821" een retourtje Mildenhall. De C-117D "17171" kwam dat jaar nogmaals langs op 24 juni. Er werden enkele officieren opgepikt met bestemmimng Oslo, de vestigingsplaats van het US.Naval Attaché, 7 uur later keerde het toestel terug uit Oslo en vertrok daarna weer naar Mildenhall.
17171 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43309 wfu Davis-Monthan AFB 1973
50821 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43322 US Navy Aviation Museum Pensacola 1982
1968
De gebaseerde C-117D's op Mildenhall brachten ook in 1968 met regelmaat een bezoek aan Rotterdam. Op 5 mei 1968 was het de "17171" welke vanaf Mildenhall op Rotterdam langs kwam op weg naar Bremen. Op 11 mei de "50821" vanaf Mildenhall met bestemming Hamburg, enkele dagen later öp 17 mei weer de "17171" welke dezelfde route volgde. De C-117D "50821" werd daarna op 14 juli gezien voor een retour Mildenhall. Dit toestel zou in februari 1969 vertrekken naar Rota en daar tot begin jaren zeventig dienst doen. Tot slot nog een bezoek van de "17171" op 2 oktober 1968 welke om 12.00 uur vanuit Mildenhall aankwam en vijf kwartier later naar Schiphol vertrok.
17171 C-117D Super Dakota United States Navy ""Mildenhall" (David Booster, Rotterdam, 1968)
17171 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43309 wfu Davis-Monthan AFB 1973
50821 Douglas C-117d Super Dakota United States Navy c/n 4332 US Navy Aviation Museum Pensacola 1982
1969
In 1969 twee korte bezoeken van de C-117D "17108" aan Rotterdam. Op vrijdag 25 juli en maandag 28 juli stond deze Super Dakota kort op het platform, het zal hierbij een trainingsclucht geweest zijn vanaf Mildenhall. Dit toestel stond sinds juli 1968 gebaseerd op Rota. In december 1979 werd dit toestel gebaseerd op Napels en in juni 1971 op Sigonella voordat deze C-117D in september 1973 weer naar de VS terugkeerde (NavTraCom Kenitra).
17108 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43369 wfu Davis-Monthan AFB 1978
17108 C-117D Super Dakota United States Navy ""Rota" (David Booster, Rotterdam, juli 1969)
1972
Het laatste bezoek van een C-117D Super Dakota aan Rotterdam vond plaats op 24 juni 1972 en wel met de "17116" welke een retour Mildenhall vloog. Dit toestel stond vanaf augustus 1966 gebaseerd op Napels, vertrok in juli 1969 naar Tracom Marocco om daarna in december 1971 gebaseerd te worden op Mildenhall. Een jaar na dit bezoek, in juli 1973, werd deze C-117D door de US.Navy in Europa uit dienst genomen. De C-117D BuNo 17116 vloog daarbij de routine vlucht RAF Mildenhall naar RAF St.Mawgan en terug en werd daarna overgevlogen naar de States en wel naar Cherry Point om daar nog een aantal jaren dienst te doen.
17116 Douglas C-117D Super Dakota United States Navy c/n 43307 wfu Davis-Monthan AFB 4/12/1978
17116 C-117D Super Dakota United States Navy "Mildenhall" (Wim Zwakhals, Rotterdam, 24 juni 1972)
Bronnen: Airnieuws archieven, Aviation News, Air Britain
Wim Zwakhals, april 2020