Slechts een militaire C-54 Skymaster was te zien op Rotterdam, gelijk een aardig exemplaar, een C-54 van de Aeronavale.
De Aeronavale vloog in de jaren zestig met een drietal C-54 Skymasters. Een van deze toestellen werd in Europa gestationeerd, beide andere Skymasters werden vanaf 1964 gebaseerd in Frans Nieuw Caledonie, een gebied groot 19.575 km2, gelegen ten oosten van Australie en ten noorden van Nieuw-Zeeland, een gebied waar Frankrijk in die tijd zijn atoomprogramma uitvoerde . De Skymasters werden daarbij ingezet voor de logistiek binnen het gebied en de verbinding met de omliggende landen.

"48" Douglas C-54 Aeronavale (archief Wim Zwakhals)
In 1945 werd door de Verenigde Staten, direct na de oorlog, een Douglas C-54 Skymaster geschonken aan generaal de Gaulle. Deze C-54 met c/n 21372 en s/n 44-9148 werd op 18 juli 1945 afgeleverd en kreeg bij de Franse Luchtmacht het serial "49148" en werd daarbij enige tijd voorzien van de code "AN". Het toestel gebruikte het c/s F-RAMA, later F-RAFA. In 1964 werd deze Skymaster overgedragen aan de Aeronavale waarbij het in dienst werd genomen bij het Escadrille 11S, later overgedragen aan het Escadrille 9S op Noumea, de hoofdstad van Nieuw Caledonie met c/s F-YCIA. In 1969 in dienst genomen bij de "Section de Liaison Nouvelle Caledonie". In dienst bij de Aeronavale droeg het toestel het nummer "48" op de romp. Zoals de foto toont stond In de staart C-54E s/n 9148. Het toestel vloog tegen de berg Mount Kokoreta tijdens het oefenen van touch-and-goes op Nouveau Airport op 21 januari 1982 waarbij alle 7 inzittenden omkwamen.
Het was niet de eerste C-54 Skymaster in dienst bij de Aeronavale. In april 1961 werd de Douglas C-54A c/n 10358 aangekocht van Braathens ex LN-HAT. Deze C-54 ontving het serial "10358"en werd in dienst genomen bij het Escadrille 31S op Dugny/ Le Bourget (c/s F-YEBB) en werd na het opheffen van het 31S op 1 april 1964 ondergrbracht bij het 11S op Dugny. Deze in Europa vliegende Aeronavale C-54 werd in juli 1973 buiten gebruik gesteld. Deze Skymaster werd daarna verkocht aan Air Fret en ingechreven als de F-BXOQ en overgevlogen naar Nimes-Garons. Daar werd het toestel voor onderdelen gebruikt en uiteindelijk in 1977 gesloopt .

F-BXOQ ex Aeronavale C-54 "58", inmiddels zonder motoren op Nimes-Garons (Wim Zwakhals, Nimes-Garons, 29 juli 1976)
De derde C-54 bij de Aeronavale werd de Douglas C-54B c/n 10454 D-ABUL afkomstig van het failliet verklaarde Aerotour. Dit toestel werd in juni 1962 in dienst genomen met het serial "10454" met "54" op de romp. Eerst in dienst bij het Escadrille 11S op Dugny tot overplaatsing in 1964 naar het Escadrille 9S op Noumea. In maart 1969 werd deze C-54l buiten gebruik gesteld en te koop aangeboden door de Franse regering. Echter een koper werd niet gevonden. Eind 1970 werd dez Skymaster nog gezien op Noumea in zijn Aeronavale kleuren en werd kort daarna gesloopt.
Aeronavale C-54 op Rotterdam

"58" Douglas C-54 Skymaster Aeronavale (Wim Zwakhals, Rotterdam, 12 juni 1972)
Op 12 juni 1972 landde de Aeronvcale C-54 "58"op Rotterdam. Het toestel kwam uit Le Bourget met 38 personen aan bord onder c/s F-YEFA. Na een nachtelijke stop vertrok deze C-54 de volgende dag leeg naar Eindhoven. Het was echter niet de eerste keer dat dit toestel Rotterdam aan deed. Onder de vorige gebruiker als LN-HAT voorzien van Icelandic Airlines - Loftleidir opschriften (welke het toestel van januari 1958 tot april 1961 van Braathens SAFE gehuurd had) was dit de eerste DC-4 welk op Zestienhoven landde , dit was op 2 januari 1958. In 1960 was het toestel nog enkele keren op Zestienhoven te zien.

LN-HAT DC-4 Icelandic Iceland Loftleidir, werd de "58" van de Aeronavale (Nico Terlouw, Zestienhoven, 1960)
bronnen: archief Airnieuws, Flash
Wim Zwakhals, juni 2025